استاندارد سرمايه گذاري در منابع انساني

فاقد عنوان و چكيده لاتين

امروزه يكي از چشم اندازها و اهداف اساسي هر سازماني، توسعه كسب و كار، بهبود سودآوري، مديريت تغيير و ايجاد فرهنگ هاي جديد جهت كمك به ارتقاء عملكرد مي باشد. استاندارد سرمايه گذاري در افراد يا منابع انساني ( IIP)در سال 1991 با هدف ايجاد محكي براي آموزش خوب وتوسعه در سازمان هاي دولتي و خصوصي انگلستان ايجاد شد. اين استاندارد در واقع چارچوبي است كه به سازمان ها در جهت رسيدن به عملكرد بالاتر، آموزش بهتر، سود بيشتر و...كمك مي كند. اين استاندارد داراي 3 اصل و 10 معيار مي باشد به علاوه ساختار استاندارد 39 شاهد را نيز دربرمي گيرد. سازمان هايي كه متقاضي احراز اين استاندارد باشند بايد نسبت به ارزيابي خود طبق اين اصول و معيارها اقدام نمايند. سازماني كه نشان دهد مطابق با استاندارد فعاليت مي كند و اين وضعيت را به مدت 3 سال حفظ نمايد موفق به احراز استاندارد و جايزه خواهد شد. اين مقاله به بررسي تاريخچه، سيرتحول، تشريح اصول،معيارها و شواهد، استاندارد سرمايه گذاري در افراد( IIP) ، فرايند ارزيابي، مزايا و فوايد اين استاندارد، بررسي پيشينه مربوط به مطالعات گذشته در اين زمينه، مقايسه اين استاندارد با ساير استاندارهاي كيفيت و در نهايت به ارايه نتايج حاصل از بكارگيري اين استاندارد در چند شركت مي پردازد.