رابطه مولفه هاي پرخاشگري، حساسيت ميان فردي، اضطراب و افسردگي سلامت روان با كيفيت زندگي كارگران معادن ذغال سنگ و كارگران معادن واريزه منطقه البرز مركزي

اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط بين سلامت روان و كيفيت زندگي كارگران شاغل در معادن زير زميني ذغال سنگ و كارگران شاغل در معادن روزميني واريزه كوهي منطقه معدني البرز مركزي انجام گرفت. روش اين پژوهش همبستگي، از لحاظ هدف كاربردي، از لحاظ ماهيت توصيفي و از لحاظ موقعيت ميداني مي باشد. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كليه كارگران شاغل در معادن زيرزميني و واريزه كوهي البرز مركزي كه تعداد آنها 150 نفر مي باشد انتخاب شدند. نمونه اين پژوهش با روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب گرديد كه تعداد 106 نفر به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه 90-SCL و پرسشنامه استاندارد كيفيت زندگي 36 سوالي شربون (36-SF) استفاده گرديد. جهت تجزيه و تحليل و آزمون فرضيه ها از روش همبستگي پيرسون و آ مستقل استفاده شد. يافته ها نشان داد كه مولفه هاي سلامت روان به ترتيب پرخاشگري ( 0.702=r)، اضطراب فوبيك ( 0/555=r)، شكايت جسماني ( 0.472 =r)، وسواس فكري عملي (0.272=r)، حساسيت ميان فردي ( 0.222=r)، افسردگي ( 0/212-=r)، روان پريشي (0.191=r)، پارانويد ( 0.121-=r)، اضطراب ( 0.112=r) بيشترين ارتباط منفي را با كيفيت زندگي كاركنان دارند. همچنين نتايج نشان دهنده تفاوت معني داري در سلامت روان و كيفيت زندگي دو گروه كارگران معادن زغال سنگ و واريزكوهي بود.