تاثير سطوح مختلف كم آبي با استفاده از سيستم Line source برعملكرد بيولوژيك و اقتصادي گياه جو

كمبود آب يكي از مهمترين فاكتورهاي محدود كننده توليد محصولات زراعي در سراسر جهان است. دو سوم زمين هاي كشاورزي ايران در مناطق خشك و نيمه خشك قرار دارند، كه عملا با تنش خشكي مواجه هستند.در اين مناطق دستيابي به ارقامي كه قادر به رشد و نمو و توليد محصول بالا باشند،بسيار مورد توجه است. تنش خشكي رشد ريشه و ساقه، تعداد پنجه زني، فتوسنتز برگ،تعداد دانه،وزن دانه و در نهايت عملكرد گياه را تحت تاثير قرار مي دهد. به منظور بررسي اثر سطوح مختلف خشكي بر عملكرد بيولوژيك و اقتصادي گياه جو آزمايشي در بهار 1390 در يكي از مزارع روستاي كريم آباد شهر جوپار استان كرمان انجام شد. آزمايش انجام شده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي و با انجام سه تكرار و اعمال تنش آبياري با استفاده از سيستم Line source در پنج سطح شامل: آبياري بيش از نياز آبي I1 ، آبياري در حد نياز آبي I2 ،آبياري با تنش ملايم I3 ،آبياري با تنش متوسط I4 و آبياري با تنش زياد I5 بود.در طول فصل رشد عمليات داشت براي كليه تيمارها يكسان انجام شده و در زمان مناسب اقدام به برداشت محصول و اندازه گيري عملكرد بيولوژيك و عملكرد اقتصادي و وزن هزار دانه گرديد. نتايج اين طرح نشان داد كه سطوح مختلف كم آبي هم بر روي عملكرد بيولوژيك و هم بر روي عملكرد اقتصادي گياه جو تاثير معني داري داشته است و بيشترين آن مربوط به تنش اول I1 با تنش پنجم I5 مي باشد. همچنين بررسي بر روي وزن هزار دانه گياه جو نشان داد كه بين تنش I1 و تنش I2 اختلاف معني داري وجود ندارد و در مقايسه اين دو سطح تنش با دو تنش I4 و I5 اخنلاف معني داري وجود دارد، كه باعث كاهش وزن هزار دانه مي گردد.