پيش بيني دماي ماكزيمم، مينيمم و ميانگين با استفاده از الگوريتم نرو - فازي در ايستگاه كرمان

مسئله تغييرات اقليم و گرم شدن جهان يكي از مهمترين مسائلي است كه جامعه ي جهاني با آن مواجه است. با توجه به اهميت و اثراتي كه دما در زندگي و نحوه ي فعاليت جوامع بشري دارد،. بنابراين براي درك ماهيت پيچيده جو و پيش بيني تغييرات آن در آينده بايد آن را مدلسازي كرد. در اين تحقيق با استفاده از داده هاي دما در ايستگاه سينوپتيك كرمان، داده هاي NCEP و داده هاي CGCM3A2 (داده هاي نسل سوم مدل جهاني اقليم سناريو A2) براي يك دوره 30 ساله 2000-1971 دماي ماكزيمم، مينيمم و ميانگين بروش نرو - فازي (ANFIS) مدلسازي شده اند. در اين روش براي خوشه بندي داده ها (Clustering) از روش FCM استفاده شده است از 15 سال اول داده ها (1985-1971) براي كاليبراسيون و محاسبه ضرائب مدل و از 15 سال دوم 2000-1986 براي ارزيابي نحوه عملكرد مدل استفاده شده است.انتخاب متغيرهاي غالب با كمك نرم افزار ASD انجام و براي ايستگاه پنج متغير غالب بدست آمد. با استفاده از داده هاي CGM3A2 ، دما براي سه دوره ي سي ساله 2040-2011 و 2070-2041 و 2100-2071 پيش بيني و با دوره سي ساله 2000-1971 مقايسه شده است. و بيشتر