اثر بخشي درمان شناختي رفتاري در بهبود نشان هاي اختلال ارگاسم در زنان مراجعه كننده به كلنيك هاي درماني شهر تهران

پژوهش حاضر با عنوان اثر بخشي درمان شناختي- رفتاري در بهبود نشان هاي اختلال ارگاسم در زنان مراجعه كننده به كلنيك هاي درماني شهر تهران است. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و با توجه به ماهيت موضوع و اهداف پژوهش، جزء پژوهش هاي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل مي باشد. جامعه آماري مورد مطالعه، كليه زنان داراي نشان هاي اختلال ارگاسم مراجعه كننده به كلنيك هاي درماني شهر تهران به تعداد 50 نفر است. از بين حجم آماري تعداد 30 نفر با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس (15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه كنترل) به عنوان حجم نمونه آماري بصورت تصادفي ساده به دو گروه كنترل و آزمايش انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از دو روش كتابخانه اي و روش ميداني استفاده شد. ابزار گردآوري داده ها يك پرسشنامه تجارب جنسي آريزونا -( ASEX) فرم زنان و پروتكل آموزشي درمان شناختي- رفتاري در 8 جلسه (1.5 ساعته بوده است. در بررسي پايايي ابزار اندازه گيري، از طريق آماره آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه تجارب جنسي آريزونا(كلي) ( 0.79) بدست آمد. تجزيه و تحليل داده ها، در بخش آمار توصيفي مانند جداول و نمودار ، ميانگين و انحراف معيار و در بخش آمار استنباطي از تحليل كوواريانس تك متغيره (ANCOVA و آناليز كواريانس چند متغيره (MANCOVA )با استفاده از برنامه نرم افزار آماري SPSS انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد درمان شناختي، رفتاري در بهبود نشانه هاي اختلال ارگاسم در زنان مراجعه كننده به كلينيك هاي درماني تاثير گذار است.