بررسي تطبيقي بافت زباني از ديدگاه مكتب لندن با قواعد تفسير(قراين فهم)

معناشناسي به عنوان يكي از شاخه­هاي زبان‌شناسي، دانشي نسبتاً نوپاست كه با سرعت بسياري در علوم مختلف انساني از جمله مطالعات قرآني كاربردهاي فراواني يافت. مكتب معناشناسي لندن، معتقد است كه معنا از طريق تحليل بافت دروني و بيروني متن كشف مي­شود. از سوي ديگر در نظر گرفتن قراين، يكي از مهم­ترين قواعد تفسيري است كه به دو دسته قراين پيوسته و ناپيوسته تقسيم مي­شوند. قراين پيوسته شباهت­هاي بسيار زيادي با مفهوم بافت در مكتب معناشناسي لندن دارد. از همين رو در اين پژوهش سعي بر آن است كه ابعاد مختلف قراين پيوسته با مفهوم بافت (بافت برون زباني و درون زباني) از ديدگاه مكتب لندن مورد بررسي قرار گيرد. آنچه در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته، بررسي تطبيقي قراين لفظي و غير لفظي پيوسته از جمله: سياق، فضاي نزول، ويژگي­هاي گوينده سخن، ويژگي­هاي مخاطب، ويژگي­هاي موضوع سخن، مقام سخن، لحن كلام با بافت­هايي است كه زبانشناسان مكتب لندن مطرح كرده­اند. اين بافت­ها به شرح ذيل است: بافت زباني، بافت عاطفي، بافت موقعيتي، بافت فرهنگي.