معناشناسي با رويكرد تحليل محتوا، الگويي براي فهم مفاهيم قرآني

از جمله بايسته‌هاي دين مبين اسلام در مواجهه با مسائل مستحدثه و نظريات جديد، استنطاق از قرآن كريم و طرح پرسش از اين كتاب آسماني است. كتابي كه اصول و مباني كلي موضوعات اساسي مورد نياز انسان جهت دستيابي به مسير سعادت و هدايت در آن نهفته است. در اين ميان آنچه مهم است، چگونگي مواجهه با اين كتاب و روش تحقيق مناسب جهت استخراج موضوعات و مفاهيم كاربردي است. به ويژه اگر اين مفاهيم در حوزه هاي ميان رشته اي بوده و در كتب تخصصي حوزه علوم قرآن و حديث نتوان به سهولت و مستقيم بدانها دسترسي پيدا كرد. در اين مقاله تلاش شده تا با استفاده از روش‌هاي تحقيق «معناشناسي» و «تحليل محتوا»، در يك رويكرد ميان رشته‌اي، روشي تركيبي براي شناسايي و استخراج واژگان، موضوعات و مفاهيم قرآني ترسيم نمود. به همين منظور پس از معرفي اين دو روش تحقيق، جهت تبيين كاربردهاي اين تركيب روشي جديد، به تبيين يكي از موضوعات جديد و مستحدثه در قرآن كريم پرداخته و ثمره عملي استفاده از اين روش ها را نشان داده ايم. بديهي است انجام اينگونه پژوهش‌ها، اقدامي در راستاي معرفي روش‌هاي تحقيق ميان رشته‌اي جهت استنطاق از اين كتاب آسماني در مواجهه با مسائل مستحدثه و جديد مي‌باشد.