مقايسه تطبيقي شرح ابن ابي الحديد و شرح ابن ميثم در فهم معناي واژگان خطبه هاي ۱ تا ۳۴ نهج البلاغه

نهج البلاغه به عنوان يك اثر ارزشمند ادبي، علمي و معرفتي مورد توجه دانشمندان در رشته هاي مختلف اسلامي چون ادب، تاريخ، اخلاق، عرفان، حكمت و كلام، سياست و حكمراني و مديريت قرار دارد. ما اكنون وارث انبوهي از شرح هاي گوناگون بر نهج البلاغه هستيم كه هر يك از منظري به اين كتاب نگريسته اند. بيان و تحليل معناي واژگان، پيش از آغاز تفسير، شيوه اي عمومي در تفاسير محسوب مي شود، اما همه شارحان در يك سطح در تبيين و تحليل واژگان عمل ننموده اند. تحليل واژه مي تواند بر اساس منهج لغوي، ادبي، بلاغي، كلامي، فلسفي و عرفاني شكل بگيرد. در اين مقاله مقايسه تطبيقي تحليل و اجتهاد لغوي دو شارح نهج البلاغه يعني ابن ابي الحديد و ابن ميثم در ۳۴ خطبه اول نهج البلاغه ارائه مي شود.