حوزه معنايي «سفه» و «سفاهت» در قرآن و حديث

اين مقاله با نام «حوزه معنايي سفه و سفاهت در قرآن و حديث» به بررسي و تحليل حقيقت سفه و ديگر زواياي آن در متون ديني مي‌پردازد. سفه، در آموزه‌هاي قرآني و روايي، جايگاه ويژه‌اي دارد و آيات و روايات مختلفي، بيانگر حقيقت آن و ديگر مباحث مرتبط با آن دو هستند. نگارنده با عنايت به اهميت عنوان «سفه»، در قالب پژوهشي بنيادي و به وسيله روش نقلي- وحياني، به بررسي مفاهيم آن دو در آيات قرآني و روايات اهل بيت عليه السلام پرداخته است. بر پايه آموزه‌هاي قرآني، سفه در دو حوزه اعتقادات و اعمال مطرح است. سفاهت اعتقادي در انكار نبوت و كفر و نفاق و سرپيچي از احكام الاهي است. سفاهت عملي نيز در فقه بحث مي‌شود و به معناي محجوريت و ممنوعيت فرد سفيه از اِعمال برخي اختيارات در معاملات و ايقاعات است. نشانه‌ها و آثار سفه، اعراض از دين خدا، دنيا دوستي و دوري از عواطف انساني، از نشانه‌هاي سفه است و برخي آثار سفاهت عبارت است از: انكار دين خدا و انحراف سوي بت پرستي و تفرقه و اختلاف و بدگماني درباره خداي سبحان.