معناشناسي واژگان مترادف نما در قرآن؛ مطالعه موردي: كذب، افك، بهتان و افتراء

در قرآن كريم به واژگاني برمي خوريم كه قدما پيش از نزول قرآن، آن ها را مترادف دانسته و برايشان يك معنا ذكر كرده اند، اما بعد از نزول، آيات قرآن به زيبايي تفاوت بين آنها را با توجه به سياق مطرح كرده است و مي فهماند كه بين اين واژه هاي مترادف نما، تفاوت هاي ظريفي وجود دارد، واژه هاي كذب، افك، بهتان و افتراء از اين قبيل اند. در اين پژوهش كوشيده ايم با نگاهي معناشناختي تفاوت بين اين واژگان را در قرآن مورد مطالعه قرار دهيم. به طوري كه (كذب) را به مطلق دروغ، (افك) را به معني برگرداندن چيزي از حقيقتش، (بهتان) را به دروغي كه شنونده اش را مبهوت و متحير مي كند و با آبرو و حيثيت او بازي مي كند و كنايه از زنا گفته اند و افتراء را به جعل دروغ و چيزي از خود درآوردن و دروغي كه اگر شخص بفهمد، ناراحت شود، مي گويند. درست است كه اين واژگان در مفهوم نزديك به هم به كار رفته اند، ولي گسترة معنايي و بار معناييشان متفاوت است و چينششان در قرآن كريم به گونه اي است كه در نهايت فصاحت و بلاغت انجام شده است.