چرا زنان كارشان را ترك مي‌كنند؟

اين سخن بسيار رايج است كه زنان اهل كار كردن نيستند و به‌محض ازدواج كردن يا بچه‌دار شدن كار را رها مي كنند. همين ادله‌اي اصلي است كه بيشتر كاستي‌هاي تحصيلي و شغلي يا كمبود موقعيت‌هاي شغلي را براي زنان توضيح مي‌دهد. اين مقاله به دنبال يافتن دلايلي است كه مشخص كند، چرا زنان به‌راستي بعد از گذشتن از تمام مراحل تحصيلي، آموزش عالي، يافتن شغل و كار كردن، كار را رها مي‌كنند. پژوهش پيش رو در چهارچوب روش كيفي انجام شده است و در آن با 21 زن ساكن ايران طي سال هاي 92-93 كه قبلاً شاغل بودند و بعد خودخواسته سازمانشان را ترك كردند، مصاحبه شد. مصاحبه شوندگان با روش گلوله برفي و فراخوان در فضاي مجازي انتخاب شدند. متن مصاحبه‌ها كدگذاري و به روش تماتيك تحليل گرديد. نتايج مطالعه نشان مي دهد كه دلايل آن‌ها مختلف و البته مكمل، شبيه قطعه‌هاي پازلي است كه به هم متصل‌اند و بر يكديگر تأثير مي‌گذارند. اشكالات كاري و سازماني و فشار نقش‌هاي خانوادگي پررنگ‌ترين دلايلي هستند كه در زير سايه مناسبات مردانه ي فضاي كار و البته همراه با فشار مضاعف خشونت نمادين نقش‌هاي زنانه بر ‌شاغلان، ماندن در محيط كار را براي زنان تحمل‌ناپذير مي‌كند و باعث ترك كردن كارشان مي شود