ارزيابي كارايي مصرف گاز طبيعي در صنعت با تاكيد بر اهداف زيست محيطي قانون هدفمندسازي يارانه ها

فاقد عنوان لاتين

يكي از اهداف اصلي قانون هدفمندسازي يارانه ها بهبود شاخص هاي زيست محيطي از طريق كاهش شدت مصرف سوخت هاي فسيلي است . اين پژوهش به بررسي ميزان تحقق اين هدف از دريچه تحليل كارايي مصرف گاز طبيعي در صنايع توليدي ايران به عنوان يكي از مصرف كنندگان اصلي انرژي پرداخته است. بدين منظور شدت مصرف گاز طبيعي قبل و بعد از هدفمندسازي يارانه ها و طي دوره ي زماني 1392-1374 با استفاده از الگوي تعديل جزئي و روش گشتاور تعميم يافته بررسي شد. استفاده از اين الگو براي تحليل كارايي گاز طبيعي، دوره زماني و بررسي تمامي گروه هاي صنايع توليدي از نوآوري هاي اين پژوهش است. نتايج تحقيق نشان داد كارايي مصرف گاز طبيعي در صنعت پس از هدفمندسازي يارانه ها بهبود نيافته و بطور معنيداري بدتر شده است. همچنين مشاهده شد تكنولوژي مورد استفاده در صنايع توليدي ايران بطور معني داري به سمت افزايش شدت مصرف گاز طبيعي پيش مي رود. وجود رابطه ي ضعيف بين قيمت هاي نسبي نهاده هاي توليد و شدت انرژي بري نشان از اين دارد كه اتخاذ سياست قيمتي نمي تواند در بهبود كارايي انرژي كارآمد باشد. در پايان پيشنهاد ميگردد با توجه به سرعت تعديل اندك صنايع در حركت به سمت كارايي بلندمدت تعادلي گاز طبيعي، در كنار سياست قيمتي بايد به سياستهاي غيرقيمتي و حمايتي نيز اهتمام ورزيد.

Enhancing environmental indicators through decreasing fossil fuel intensity is one of the energy subsidies reform targets. This paper is provided to assessment achievement of this target, through natural gas efficiency in Iranian manufacturing industries as one of the biggest users of energy. Partial adjustment model and generalized method of moment are applied for evaluating energy intensity before and after energy subsidies reform, from 1995 to 2013. Using a partial adjustment model in evaluating efficiency, assessment whole industrial groups, and the period of research, are our innovations. The results show, unexpectedly significantly natural-gas efficiency is gotten worse after energy subsidies reform. Furthermore, technology is significantly intensifying natural-gas consumption. There is a week relationship between production factor relative prices and energy intensity, which shows price policy couldn’t be effective to enhance energy efficiency. Eventually, as regards industrial low-speed adjustment to long-term natural-gas efficiency, more attention to non-price and supportive policies are suggested rather than price policy.