اثر بافت بر رمزگرداني و يادآوري اطلاعات كلامي

فاقد عنوان و چكيده لاتين

يكي از غني ترين مطالعات علوم شناختي، بررسي حافظه است. پژوهش حاضر جهت تعيين اثر بافت همخوان و ناهمخوان و مقايسه اثرات نشانه بر يادآوري انجام شد. در آزمايش اول، 18 نفر و در آزمايش دوم، 20 نفر، به شيوه تصادفي انتخاب شدند. از آزمون واژگان دني و هانت براي اندازه گيري يادآوري استفاده شد. در مطالعه اول، از سه قطعه موسيقي شاد، غمگين و خنثي و در مطالعه دوم، 3 مجموعه واژگان هم معني، غير هم معني و حروف مقطع استفاده شد. نتايج نشان داد كه بافت همخوان در مرحله رمزگرداني و بازيابي، موجب بهبود حافظه ميشود. همچنين اثرگذاري نشانه معنايي بر بهبود عملكرد بازيابي بيش از ساير انواع نشانه ها بود. از اين رو، تشابه بين شرايط رمزگرداني و بازيابي در يادآوري تأثيرگذار بوده و وجود نشانه معنايي مي تواند موجب بهبود حافظه و تسريع فرآيند يادآوري شود.