تاثير آموزش شادماني بر شادكامي و كيفيت زندگي زناشويي زوج هاي جوان

فاقد عنوان و چكيده لاتين

پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير آموزش شادماني به روش شناختي- رفتاري بر شادكامي وكيفيت زندگي زناشويي زوج هاي جوان شهر زنجان انجام گرديد . روش پژوهش، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه كيفيت روابط زناشويي فلچر و همكاران و پرسشنامه شادكامي آكسفورد بود. شركت كنندگان پژوهش شامل 20 زوج جوان از افراد مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر زنجان در سال 1391 بود كه به صورت در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند و افراد گروه آزمايش در 6 جلسه آموزش شادماني به روش شناختي- رفتاري، شركت كردند. يافته ها نشان داد كه بين ميانگين كيفيت زندگي زناشويي گروه كنترل و آزمايش تفاوت معني داري وجود دارد. همچنين تفاوت معني داري بين ميانگين شادكامي گروه كنترل و آزمايش وجود دارد. لذا مي توان نتيجه گرفت كه آموزش شادماني به روش شناختي- رفتاري بر شادكامي وكيفيت زندگي زناشويي زوج هاي جوان تاثير معني داري دارد.