دلبستگي مكاني و عواطف مثبت و منفي در دانشجويان

فاقد عنوان و چكيده لاتين

تحقيقات نشان داده است كه بخشي از محبوبيت محيط هاي طبيعي ناشي از اين است كه از آنها براي تامل در مورد مسايل شخصي و تنظيم حالات هيجاني استفاده مي شود. پژوهش حاضر به بررسي رابطه ي دلبستگي مكان با عاطفه ي مثبت و منفي پرداخت. بدين منظور 160 دانشجو از بين دانشجويان دانشگاه پيام نور مركز تهران به شيوه ي تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس دلبستگي مكان و مقياس عاطفه ي مثبت و منفي استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان دادند كه تفاوت ميانگين نمره كل دلبستگي مكان دختران و پسران از لحاظ آماري معنادار مي باشد. بين دلبستگي مكان و خرده مقياس هاي آن با عاطفه مثبت رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. نتايج نشان داد كه متغير پيوند اجتماعي 46 درصد واريانس عاطفه مثبت را تبيين مي كند. يافته ها مداخله گري خاص نهادهاي مختلف را پيشنهادمي كند.