مدلسازي تنش هاي وارد برDowel barبه وسيله نرم افزارAbaqusدر روسازي هاي صلب

فاقد عنوان و چكيده لاتين

روسازي راه ها بطور عمده به دو صورت بتني و آسفالتي وجود دارند كه هركدام داراي مزايا و معايبي مي باشند. البته دو نوع روسازي ديگر به نام روسازي هاي مركب نيز وجود دارند كه يكي داراي دال بتني با روكش آسفالتي است و ديگري روسازي آسفالتي با اساس بتني مي باشد. در اين پژوهش با بكارگيري از توانايي هاي نرم افزار اجزا محدود آباكوس به بررسي تنش هاي وارده بر ميله هاي داول و Tie در روسازي صلب پرداخته است. بارهاي وارده توسط وسايل نقليه در نرم افزار آباكوس به صورت متحرك و ديناميكي شبيه سازي شدند. براي رسيدن به اين هدف بايستي در نرم افزار آباكوس كدنويسي شود. پارامتر هايي نظير آرايش چرخ وسايل نقليه، قطر و طول داول، فواصل داول گذاري، ضخامت دال بتني و تغييرات حرارتي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان مي دهد كه با افزايش قطر ميله ي داول، تنش هاي وارده بر داول و تغييرمكان آن كاهش مي يابد. افزايش فاصله ي داول گذاري باعث افزايش تنش وارده بر داول تحت اثر بارگذاري كاميون دو محور سنگين شده و در نتيجه سبب افزايش تغيير مكان داول مي گردد. در ضمن، افزايش حرارت دال بتني، باعث افزايش تنش وارده بر ميله هاي Tie و در نهايت سبب افزايش تغييرمكان اين ميله ها مي شود.