تأثير يك دوره تمرين كوتاه‌مدت و كم‌حجم HIIT بر مقاومت انسوليني و پروفايل چربي زنان دچار اضافه وزن و مبتلا به ديابت نوع دو

مقاومت به انسولين، مشخص‌كننده‌ي ديابت نوع دو است و به اين معناست كه در تعامل بين انسولين و سلول‌هاي هدف، مقاومت ايجاد مي‌شود؛ بنابراين سلول‌ها دربرابر هورمون انسولين و آثار آن ديگر حساس نيستند. اختلال ليپيدي در ديابت نوع دو وجود دارد كه در آن، تري‌گليسريد و ليپوپروتئين با دانسيته‌ي پايين، افزايش يافته و ليپوپروتئين با دانسيته‌ي بالا، كاهش مي‌يابد. هدف از پژوهش حاضر، تعيين تأثير يك دوره تمرين كوتاه‌مدت و كم‌حجم HIIT بر مقاومت انسوليني و پروفايل چربي زنان دچار اضافه وزن و مبتلا به ديابت نوع دو است. براي اين پژوهش،بيست بيمار ديابت نوع دو، در دو گروه كنترل و تمرين قرار گرفتند. گروه تمرين به مدت دو هفته و هر هفته سه جلسه، HIIT را روي تردميل انجام دادند. اضافه بار هر دو جلسه يك بار و به‌صورت افزايش تكرارها بود. قبل از اولين جلسه‌ و 24 ساعت بعد از آخرين جلسه‌ي تمرين، نمونه‌هاي خوني جمع‌آوري و براي اندازه‌گيري به روش بيوشيمي و ELISA استفاده گرديد. نتايج t تست مستقل پس‌آزمون‌هاي گروه تمرين درمقايسه‌با گروه كنترل، كاهش معنادار ميزان گلوكز و انسولين سرمي و كاهش مقاومت به انسولين را در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو نشان داد (05/0P≤). كاهش معنادار كلسترول و LDL و افزايش معنادار HDL به‌دنبال HIIT مشاهده شد (05/0P≤). همچنين، كاهش تري‌گليسريد به‌لحاظ آماري معنادار نبود (05/0P≤). به‌طوركلي نتايج پژوهش نشان داد كه يك دوره تمرين كوتاه‌مدت HIIT مي‌تواند عامل مهمي در بهبود هموستاز گلوكز، كاهش مقاومت به انسولين و كاهش اختلال ليپيدي در زنان دچار اضافه‌وزن و مبتلابه ديابت نوع دو باشد.