پايبندي مذهبي و سلامت رواني دانش‏آموزان: بررسي نقش معلم و فعاليت هاي پرورشي- فرهنگي مدرسه

زمينه: تربيت ديني يعني شناخت ايمان و عمل، معلم در هر سه محور مي تواند نقش مهمي ايفا نمايد. با توجه به اينكه گرايش به دين و دينداري در سنين نوجواني عميق مي شود. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش معلمان و فعاليت هاي پرورشي- فرهنگي مدرسه در پايبندي مذهبي و سلامت رواني دانش‏آموزان انجام گرفته است. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد.جامعه آماري پژوهش حاضر عبارت است از دانش¬آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دور دوم، نواحي يك و دو آموزش و پرورش استان اردبيل كه در سال تحصيلي 94-93 اشتغال به تحصيل دارند. نمونه پژوهش 187 نفر شامل102 نفر پسر و 85 نفر دختر مي باشد. كه از طريق نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي ارزيابي پايبندي دانش‏آموزان از پرسشنامه پايبندي مذهبي جان بزرگي، بررسي سلامت روان دانش‏آموزان از پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ) و براي ارزيابي نظر دانش‏آموزان در مورد تاثير معلمان و فعاليت هاي پرورشي-فرهنگي مدرسه در پايبندي دانش‏آموزان به مذهب از آزمون محقق ساخته استفاده شده است. داده ها توسط روش هاي آمار توصيفي (توزيع فراواني، ميانگين، انحراف استاندارد و همبستگي پيرسون و آزمونt مستقل) تحليل شد. يافته ها: اين بررسي نشان داد بين رفتار و گفتار معلمان و برنامه هاي فرهنگي مدرسه با پايبندي مذهبي دانش‏آموزان رابطه¬ي مثبت معني دار و با عدم پايبندي و دو سو گرايي مذهبي رابطه منفي معني دار (0.01 P) وجود دارد. نتيجه گيري: دانش‏آموز، معلم را الگوي خود در عمل به فرايض ديني مي داند و زماني كه گفتار و عمل معلم همسو باشد باورهاي مذهبي دانش‏آموز عمق مي يابد و اعتقادات مذهبي پايدار در دانش‏آموز شكل مي گيرد.