پيش بيني ابعاد اضطراب امتحان از طريق ابعاد خود پنداره تحصيلي

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه خود پنداره تحصيلي با اضطراب امتحان بر روي دانش‏آموزان دبيرستاني صورت گرفته است. بدين منظور با استفاده از نمونه گيري تصادفي خوشه اي تك مرحله اي 307 نفر به عنوان نمونه انتخاب گرديده است. ابزار پژوهش پرسشنامه خودپنداره تحصيلي يي يسن چن (2004) با و اضطراب امتحان فريدمن (1977) بود. براي تحليل داده هاي پژوهش از آزمون رگرسيون چند متغيري همزمان يا استاندارد استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داده است كه بين خودپنداره تحصيلي و اضطراب امتحان رابطه منفي معناداري وجود دارد و نيز در بررسي رابطه ابعاد خودپنداره تحصيلي و اضطراب امتحان بعد عمومي خودپنداره تحصيلي با همه ابعاد اضطراب اجتماعي(تحقير اجتماعي، خطاي شناختي و تنيدگي) رابطه منفي معنادار داشت و بعد آموزشگاهي با خطاي شناختي و بعد غير آموزشگاهي با تنيدگي رابطه منفي و معناداري داشتند. هر چه دانش‏آموزان، نسبت به توانايي هاي خويش در رابطه با يادگيري هاي آموزشي، تصور مثبت داشته باشند نه تنها مي تواند در تحصيل آنها تأثير بگذارد بلكه اين تصور عاملي مثبت براي رسيدن به كمال مطلوب در امر تحصيل مي باشد و منجر به كاهش اضطراب امتحان خواهد شد.