پرخاشگري: نقش همدلي، خودتنظيمي و برخي متغيرهاي جمعيت شناختي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه خودتنظيمي، همدلي و برخي متغيرهاي جمعيت شناختي با پرخاشگري در بين دانشآموزان دبيرستاني بود. طرح اين پژوهش از نوع همبستگي-توصيفي بود. نمونه پژوهش 700 نفر (340 پسر و 360 دختر) از دانش‏آموزان دبيرستاني چهار ناحيه آموزشي شهر شيراز بودند كه به روش نمونه گيري تصادفي چند مرحله اي انتخاب شدند. مقياس همدلي اساسي، پرسشنامه خودتنظيمي و خرده مقياس پرخاشگري در اين تحقيق مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد كه خودتنظيمي، همدلي و ابعادش (ابعاد شناختي و عاطفي) رابطه منفي و معني داري با پرخاشگري دارند. تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه خودتنظيمي و همدلي پرخاشگري را به صورت منفي و معني دار پيش بيني كردند. همچنين يافته ها حاكي از تفاوت معنادار بين پسران و دختران در زمينه پرخاشگري و همدلي بود. نتايج حاكي از اهميت همدلي و خودتنظيمي براي جلوگيري و كاهش پرخاشگري در بين دانش‏آموزان بودند.