نقش بازي رياضي در يادگيري رياضي دانش‏آموزان دوره ابتدايي شهرستان اروميه

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي بازي رياضي بازي با انگشتان بر يادگيري رياضي دانش‏آموزان مدارس ابتدايي مي باشد. روش اين پژوهش شبه آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون يك گروهي بود. جامعه آماري اين پژوهش را كل دانش‏آموزان مدارس ابتدايي شهر اروميه در سال تحصيلي92-91 تشكيل دادند. تعداد 100 دانش‏آموز به روش نمونه گيري تصادفي طبقه¬اي به عنوان نمونه انتخاب و به آزمون رياضي بازي با انگشتان به عنوان پيش آزمون پاسخ دادند. در مرحله بعد بازي با انگشتان به دانش‏آموزان آموزش داده شد و در طول يك دوره يك هفته اي هر روز آنها نيم ساعت تحت نظر پژوهشگر به بازي با انگشتان پرداختند. در پايان هفته آزمون رياضي بازي با انگشتان به عنوان پس آزمون روي آنها اجرا شد. داده¬هاي بدست آمده با استفاده از آزمون t وابسته تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون بازي با رياضي تفاوت معني داري وجود دارد (03/4,t= 05/0 p ). همچنين نتايج ضريب همبستگي پيرسون نيز نشان داد كه بين مدت زمان بازي رياضي با انگشتان و يادگيري رياضي همبستگي معنا دار مثبت وجود دارد(69/0 r= ؛ 04/ p ). اين نتايج نشان مي دهند كه بازي رياضي با انگشتان بر بهبود عملكرد رياضي دانش‏آموزان تأثيرمتوسط و مثبت دارد.