رابطه ي هوش هاي چندگانه ( هوش كلامي و ميان فردي) با انطباق‏پذيري شغلي در دانش‏آموزان شهر اردبيل

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ي هوش كلامي و ميان فردي با انطباق پذيري شغلي در دانش آموزان شهر اردبيل انجام گرفت. كليه ي دانش آموزان دوره ي دوم متوسطه ي شهر اردبيل درسال تحصيلي 95-1394جامعه ي آماري اين پژوهش را تشكيل مي دادند كه ازميان آن ها با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي، 100 دانش آموز (50 دختر و 50 پسر) به عنوان نمونه انتخاب شده و به پرسشنامه هاي مقياس انطباق پذيري شغلي ساويكاس و پرسشنامه ي سازگاري دانش -آموزان دبيرستاني سينها و سينگ پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته ها نشان داد كه بين هوش زباني-كلامي و ميان فردي با انطباق پذيري شغلي دانش آموزان رابطه ي مثبت معنادار وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون آشكار كرد كه تقريبا 22 درصد از كل واريانس انطباق پذيري شغلي بر اساس هوش كلامي و ميان فردي قابل پيش بيني است. بنابراين، مي توان نتيجه گرفت كه هوش كلامي و ميان فردي از متغيرهاي مرتبط با انطباق پذيري شغلي دانش‏آموزان مي باشد.