رابطه ي سيستم هاي فعال ساز و بازدارنده ي رفتاري با گرايش به مصرف مواد در دانش-آموزان*

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ي سيستم هاي فعال ساز و بازدارنده ي رفتاري با گرايش به مصرف مواد در دانش آموزان انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. كلّيه ي دانش آموزان دوره ي متوسطه ي دوّم شهر اردبيل در سال‏تحصيلي 95-1394 جامعه ي آماري اين پژوهش را تشكيل دادند كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس، 230 دانش‏آموز به عنوان نمونه انتخاب شده و به پرسشنامه ي شخصيتي گري-ويلسون و پرسشنامه ي آمادگي به اعتياد زرگر و همكاران پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‏ها نشان داد كه بين سيستم فعال ساز رفتاري با گرايش به مصرف مواد در دانش‏آموزان رابطه‏ي مثبت معناداري و بين سيستم بازدارند ه ي رفتاري با گرايش به مصرف مواد در دانش‏آموزان رابطه‏ي منفي معناداري وجود دارد. همچنين، نتايج تحليل رگرسيون آشكار كرد كه تقريباً 34 درصد از كل واريانس گرايش به مصرف مواد در دانش‏آموزان براساس سيستم هاي فعال ساز و بازدارنده ي رفتاري قابل پيش‏بيني است. بنابراين، مي‏توان نتيجه گرفت كه سيستم‏هاي فعال ساز و بازدارنده ي رفتاري از متغيرهاي مهم و مرتبط با گرايش به مصرف مواد در دانش‏آموزان مي‏باشد.