آموزش اثربخشي خود دلگرم سازي بر افزايش تجارب بهينه غرقه شدن دانش‌آموزان پسر سال دوم دبيرستان

اين پژوهش با هدف تعيين اثر بخشي آموزش خوددلگرم سازي بر تجربه بهينه (غرقه شدن)دانش‌آموزان دبيرستاني انجام شده است. طرح پژوهشي از نوع نيمه آزمايشي با دو گروه كنترل و آزمايش همراه با پيش و پس آزمون است. تعداد افراد 24 از بين 180 نفر دانش‌آموز كه نمره پائيني در پرسشنامه تجربه بهينه كسب كرده بودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي در‌دو‌گروه‌جايگزين‌شدند. اعضاي گروه آزمايش به مدت 10 جلسه (5/1) ساعته در جلسات آموزش خود دلگرم‌سازي شركت كردند. نتايج با استفاده از تحليل كوواريانس (MANCOVA) چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه آموزش خوددلگرم سازي بر نمره كل تجربه بهينه تاثير معنادار داشته است همچنين با استفاده از آزمون T ميانگين نمرات دو گروه در هر يك از مولفه‌هاي نه گانه تجربه بهينه مقايسه شد و نتايج نشان داد كه آموزش خود دلگرم سازي بر مولفه‌هاي چالش- مهارت ، اهداف واضح ، بازخورد غير مبهم ، تمركز روي كارهاي محوله ، حس كنترل ، تجربه خود انگيخته و از دست دادن خودآگاهي تاثير معنادار ولي بر دو مولفه يكي شدن عمل و آگاهي و دگرگوني زماني ‌تاثير‌معناداري‌نداشته‌است.