تحليل روان شناختي اجتماعي چند همسري در مثل‌‌ها و قصه‌‌‌هاي عاميانه

يكي از عناصر سازندة فرهنگ، فرهنگ عامه است كه حكمت عوام نيز نام گرفته است و ادب شفاهي از شاخه هاي مهم آن به شمار مي رود. مثل ها از عناصر مهم ادب شفاهي هستند و در غالب زبان‌‌ها و در ميان اقوام رواج دارند. از ديگر زيرشاخه‌هاي فرهنگ عامه قصه‌هاي شفاهي عاميانه هستند كه از زندگي توده مردم سرچشمه ‌مي‌گيرند و به همين سبب با آن پيوندي ناگسستني دارند. با توجه به اين ويژگي بارز قصه‌ها و مثل‌‌هاي عاميانه كه هر دو بازگو كننده شرايط زندگي و آمال و آرزوهاي مردم روزگار نه چندان دور هستند، اين تحقيق بر آن است تا مسائل مربوط به چندهمسري را در اين دو حوزه فرهنگي مورد بررسي و تدقيق قرار دهد تا علاوه بر آن كه اين مسائل را از ديرباز در جامعه ايراني مطالعه مي‌كند، به بررسي آن و چرايي و چگونگي آن از ديدگاه روان شناسي اجتماعي نيز بپردازد. نتيجه اين تحقيق كه به روش بينابيني تحليل محتواي كيفي انجام شده است، نشان مي‌دهد كه نگاه غالب فرهنگ عاميانه به چندهمسري منفي است و به شيوه هاي مختلف تقابل، خشونت و پرخاشگري ديده مي‌شود.