مقايسه حداكثر ضربان قلب بيشينه با دو پروتكل بروس و وابسته به فرد در مردان فعال

هدف از اين پژوهش مقايسه حداكثر ضربان قلب بيشينه با دو پروتكل بروس و وابسته به فرد در مردان فعال مي باشد. جامعه آماري پژوهش كليه ي دانشجويان سالم پسر ورزشكار دانشگاه محقق اردبيلي بودند. از بين جامعه آماري به طور داوطلبانه تعداد 15 نفر آزمودني به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي اندازه گيري توان هوازي بيشينه، در طول اجراي پروتكل هاي تمريني، VO2 max آزمودني ها با استفاده از دستگاه گازآناليزور PowerCupe – ergo ساخت كشور آلمان، برآورد شد. براي اين كار بار كار در هر دقيقه انجام كار آن قدرافزايش يافت كه آزمودني ها به مرز خستگي و واماندگي ارادي رسيدند. با ظهور علائم درماندگي به تشخيص محقق يا اظهار خود آزمودني ها، پروتكل متوقف شد.زماني كه Vo2 آزمودني ها به حالت واماندگي رسيد، به عنوان VO2max در نظر گرفته شد. ضمنا آزمودني ها پروتكل را به فاصله زماني 72 ساعت از يكديگر انجام دادند. نتايج آماري نشان داد كه بين دو پروتكل در برآورد حداكثر اكسيژن مصرفي بيشينه اختلاف معناداري وجود ندارد. براي تجزيه و تحليل آماري داده هاي بدست آمده از نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد.