مقايسه تاثير خودتنظيمي كودكان در انتخاب الگوي ديداري و شنيداري بر يادگيري يك تكليف زمانبندي

هدف تحقيق حاضر مقايسه تاثير خودتنظيمي كودكان در انتخاب الگوي ديداري و شنيداري بر يادگيري يك تكليف زمانبندي بود. به همين منظور تعداد 80 دانش آموز پايه كلاس¬هاي پنجم و ششم ابتدايي در چهار گروه قرار گرفتند. گروه الگوي ديداري –خودتنظيم؛ گروه الگوي شنيداري- خودتنظيم؛ گروه الگوي ديداري با كنترل خارجي؛ گروه الگوي شنيداري با كنترل خارجي. شرايط شركت كنندگان هر گروه از نظر نوع الگوي مورد استفاده (ديداري يا شنيداري) و محيط كنترلي ( خودتنظيم در انتخاب الگو و كنترل خارجي انتخاب الگو) با ساير گروه ها متفاوت بود.شركت كنندگان 60 كوشش از يك تكليف زمانبندي متوالي را تمرين كردند و يك روز بعد 10 كوشش آزمون يادداري را بدون مشاهده الگو و دريافت بازخورد اجرا نمودند. نتايج تحقيق نشان داد كه : اثر شيوه ارائه الگو (بينايي/ شنوايي) بر اكتساب مهارت زمانبندي كودكان معنادار بود.الگوي شنوايي عملكردبهتري داشت. اثر شيوه ارائه الگو (بينايي/ شنوايي) بر يادداري مهارت زمانبندي كودكان معنادار بود؛الگوي شنوايي عملكرد بهتري داشت. اثر شيوه كنترل(خودتنظيم/كنترل خارجي)بريادداري مهارت زمانبندي كودكان معنادار بود. كنترل خارجي اثر بهتري داشت. اما اثرشيوه كنترل(خودتنظيم/كنترل خارجي)براكتساب مهارت زمانبندي كودكان؛ و تعامل اثر شيوه ارائه الگو و شيوه كنترل بر اكتساب و يادداري مهارت زمانبندي كودكان معنادار نبود.