تاثير تمرينات استقامتي و قدرتي بر پاسخ سيستم ايمني و كورتيزول سرم زنان ورزشكار

هدف: هدف از مطالعه حاضر مقايسه اثرات تمرينات استقامتي و مقاومتي شدت بالابر تعداد لكوسيت هاي خون و غلظت كورتيزول سرم زنان ورزشكار مي باشد. روش شناسي: ده زن ورزشكار (ميانگين و انحراف معيار سن37/3±4/29 سال، شاخص توده بدني 15/1  42/20) به طور داوطلبانه در اين مطالعه شركت نمودند. پس از معاينات پزشكي، آزمودني ها به طور تصادفي سه مرحله آزمون شامل: مرحله كنترل(بدون فعاليت بدني)، تمرينات استقامتي(دويدن بر روي نوارگردان الكتريكي با شدت 70 تا80٪ حداكثر ضربان قلب به مدت 45 دقيقه) و تمرينات مقاومتي(هشت حركت وزنه در سه مرحله 8-6 تكراري با شدت 70-80 درصد يك تكرار بيشينه به مدت 45 دقيقه) را به اجرا گذاردند. نمونه هاي خون، در مرحله كنترل و بلافاصله بعد از تمرينات از وريد محيطي بازو جمع آوري و براي تعيين تعداد لكوسيت هاي خون و سرم كورتيزول نگهداري شد. اطلاعات بدست آمده توسط نرم افزارSPSS و با استفاده از آزمون آماري آناليز واريانس يك طرفه با اندازه گيري مكرر تجزيه و تحليل شد. نتايج: هر دو تلاش تمريني به طور معني داري موجب بالا رفتن تعداد لكوسيت خون شد. ميانگين لكوسيت هاي خون به ترتيب بعد از اجراي تمرين استقامتي و مقاومتي از 7/0 ±15/7 به 65/0 ± 88/7 و 54/0± 43/8 (ميلي ليتر/106×) افزايش يافت(05/0 P). همچنين تفاوت درون و بين گروهي در سطوح كورتيزول معني دار بود(05/0 P). نتيجه گيري: به نظر مي رسد در مقايسه با تمرينات استقامتي، اجراي تمرينات شدت بالاي مقاومتي غلظت كورتيزول سرم و پاسخ حاد سيستم ايمني زنان ورزشكار را بيشتر تحريك مي كند. هرچند انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه ضروري به نظر مي رسد.