انقلاب اسلامي؛ فرصت‌هاي همگرايي جهان اسلام و راهكارهاي تقويت آن

همگرايي در سطح بين الملل، فرآيندي در زمينه افزايش همكاري ميان دولت‌ها، گامي در راستاي همگون سازي ارزشها و روند تدريجي انتقال اقتدار به نهادهاي فوق ملي مي باشد كه در راستاي رسيدن به اهداف و مصالح همگاني اهميت و ضرورت دارد. با توجه به اينكه يكي از آموزه‌هاي انقلاب اسلامي ايجاد همگرايي اسلامي است، مقاله حاضر در پي آن است كه نشان دهد انقلاب اسلامي و آموزه هاي آن چه فرصتهايي را براي همگرايي جهان اسلام ايجاد نموده و براي تقويت همگرايي چه راهكارهايي وجود دارد؟ فرضيه اين پژوهش با استفاده از نظريه كاركردگرايي نوين، اين گزاره است كه انقلاب اسلامي با توجه به دارا بودن جاذبه‌هاي ايدئولوژيك و هويت‌بخشي همچون حمايت از ملل مستضعف، حمايت از نهضتهاي اسلامي و داشتن آموزه وحدت‌گرايي اسلامي و نيز با عنايت به تسري ارزش‌هاي اسلامي و انساني به كشورهاي تحت ستم و ملل مسلمان، توانسته در مساله همگرايي جهان اسلام فرصت‌هاي زيادي ايجاد نمايد و در اين راستا اقدامات مهمي همچون تاسيس نهادهايي نظير جامعه‌المصطفي العالميه و مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي انجام داده كه داراي دستاوردهاي مثبتي مي باشد؛ البته در سطح دولتها با موانع و محدوديت هايي مواجه بوده كه با ارائه راهكارهايي نظير ديپلماسي بين كشورهاي اسلامي، روشنگرى نسبت به نقش سياستهاى استكبارى و اجماع سازي عليه جريانهاي وحدت ستيز در جهان اسلام قابل ارائه مي باشد. در اين مقاله، روش توصيفي تحليلي مورد بهره گيري قرار گرفته است.