اثر خوراك‏دهي پيوگليتازون (داروي ضدديابت نوع 2) بر برخي فراسنجه‏هاي خوني بره‏هاي پرواري كرماني

ندارد

هدف از اين پژوهش بررسي اثر پيوگليتازون (از تركيبات ضد وديابت نوع 2) خوراكي بر برخي فراسنجه‏هاي خوني بره‏هاي پرواري كرماني بود. شمار 24 راس بره نر كرماني (ميانگين سني نزديك 4 ماهه) در سه گروه 8تايي با سه جيره كاملا همانند، - با و بدون پيوگليتازون - به مدت 60 روز خوراك‏دهي شدند. جيره شاهد با يونجه، جو، سبوس و كنجاله سويا بالانس شد و جيره دو گروه ديگر، جيره شاهد به همراه ميزان 5/7 و 15 ميلي‏گرم پيوگليتازون به ازاي هر كيلوگرم وزن زنده بود. جيره‏ها به گونه كاملا مخلوط (TMR) و روزانه يكبار در ساعت 9 صبح خوراك‏دهي و پيوگليتازون براساس وزن هر گوسفند به صورت سرك پس از ريختن خوراك روزانه آخور داده شد.يافته‏هاي اين پژوهش نشان داد خوراندن پيوگليتازون تاثير معني‏داري بر غلظت اسيدهاي چرب نااستريفايه(NEFA)، بتاهيدروكسي بوتيريك اسيد (BHAB)، و كلسترول نداشت ولي HDL در بره‏هاي خوراك‏دهي شده با 5/7 ميلي‏گرم پيوگليتازون به ازاي كيلوگرم وزن زنده نسبت به گروه شاهد بيشتر بود. غلظت گلوكز و تري‏گليسيريدخون در بره‏هايي كه پيوگليتازون دريافت كردند تمايل به كاهش معني داري نشان داد (09/0P=).