فقه و نظام‌سازي در تعليم و تربيت اسلامي

تعليم و تربيت اسلامي يكي از مقاصد عالي و دغدغه‌هاي ديرين انديشمندان ديني است. براي دست‌يابي به اين مقصد بلند و تأمين اين دغدغة ارزشمند لازم است از ظرفيت علوم اسلامي بهره گرفته شود و نظامات متناسب آن فراهم آيد. مهم‌ترين پرسش در تاسيس اين نظامات، پرسش از جايگاه دين و علوم ديني در اين مقام است: منابع دستيابي به نظام تعليم و تربيت اسلامي چيست؟ آيا دين در تاسيس نظام تعليمي و تربيتي اسلامي ارشاد و رهنمودي دارد؟ دانش فقه در اين مقام چه نقشي ايفا مي‌كند؟ در اين نوشتار برآنيم تا به نسبت ميان علم فقه و نظام‌سازي اجتماعي در خصوص تعليم و تربيت اسلامي بپردازيم. بدين منظور پس از سخني دربارة واژگان «فقه» و «نظام» به چرايي، چيستي و چگونگي نظام‌سازي خواهيم رسيد و جايگاه فقه را در نظام‌سازي براي تعليم و تربيت اسلامي بررسي خواهيم كرد.