نقش مزاحم‌هاي زيستي در پرورش ماهيان دريايي در قفس

حضور موجودات مزاحم در آبزي‌پروري دريايي از معضلات اساسي محسوب شده كه علاوه بر تحت شعاع قرار دادن گونه‌هاي هدف منجر به آسيب جدي به زيرساخت‌ها مي‌گردد. در حوزه آبزي‌پروري دريايي، ارگانيسم‌هاي مزاحم به‌طور مستقيم موجب آسيب فيزيكي، تداخل مكانيكي، رقابت بيولوژيكي و تغييرات زيست‌محيطي مي‌گردد و زيرساخت‌ها نيز تحت تأثير قرار مي‌گيرند. در پرورش ماهيان دريايي در قفس حضور موجودات مزاحم تبادل آب را محدود كرده، خطر ابتلا به بيماري را افزايش داده و باعث تغيير شكل قفس و سازه‌ها مي‌گردد و درنتيجه موجب افزايش قابل‌توجه هزينه‌هاي اقتصادي مي‌شود كه نيازمند روش‌ها و فن‌هايي براي مقابله و كاهش اين هزينه‌ها مي باشد. كنترل موجودات مزاحم در آبزي‌پروري از طريق حذف فيزيكي، جلوگيري از جذب طبيعي و استفاده از مواد شيميايي به دست مي‌آيد؛ اين روش‌ها بايد به‌گونه‌اي باشد كه با معيارهاي محيط‌زيست و اجتماعي و اقتصادي همخواني داشته باشد و از رشد و گسترش موجودات مزاحم جلوگيري كند.