ضوابط و معيارهاي مديريت كلان بيماريهاي ماهيان دريايي پرورشي در قفس

انتشار و كسترش بيماريها، ايجاد تلفات و كاهش توليد درمزارع پرورش ماهيان دريايي در سالهاي اخير اهميت بسيار زيادي يافته است. مشكلات اصلي توسط تعداد زيادي از عوامل بيماريزاي عفوني نظير باكتريها، ويروسها، انگلهاي تك ياخته اي و پرياخته اي و عوامل بيماريزاي غيرعفوني تغذيه اي و محيطي نظير بلوم جلبكي و افزايش آلاينده ها ايجاد مي شود. منافع اقتصادي و اجتماعي دست اندركاران صنعت آبزي پروري ماهيان دريايي در قفس و توسعه پايدار آن در كشور مستلزم توجه به ركن دوم آبزي پرور ي مسئولانه يعني موضوع بهداشت و بيماري هاي آبزيان مي باشد. براي جبران كمبود توليدات ماهيان پرورشي دريايي، توصيه سازمان جهاني بهداشت دام (OIE) و سازمان غذا و خواربار جهاني(FAO)، افزايش سطح مديريت بهداشتي در مزارع بر پايه روش هاي بهينه آبزي پروري(GAP) و روشهاي بهينه بهداشتي (GHP) مي باشد. در اين مقاله به فعاليت‌هاي تخصصي لازم جهت جلوگيري از ريسك‌هاي پيش‌ بيني نشده بروز بيماريها و استفاده موثر از الگوهاي موفق در اين امر شده است.