تاثير زلزله حوزه نزديك در رفتار سازه‎هاي بلند با سيستم مهار بازويي

ساختمان‌هاي بلند، ازجمله ساختمان‌‌هاي پراهميتي مي‌باشند كه امروزه مورد توجه بسياري قرار دارند و دليل آن افزايش چشمگير جمعيت و افزايش نياز به فضاي بيش‌تر جهت كسب‌وكار و سكونت مي‌باشد. اخيراً فرم سازه‌اي مهار بازويي يا كمربند خرپايي به‌صورت گسترده جهت به‌كارگيري در ساختمان‌هاي بلند موردتوجه قرارگرفته است. با توجه به اينكه با افزايش ارتفاع سازه، اهميت اثر نيروهاي جانبي به‌سرعت افزايش مي‌يابد، لذا بررسي عملكرد اين نوع ساختمان‌ها در برابر زلزله حائز اهميت است. تحليل ديناميكي فزاينده يك روش تحليلي براي محاسبه عملكرد سازه تحت بارهاي لرزه‌اي است كه شامل به دست آوردن رفتار يك مدل سازه‌اي تحت يك يا چند شتاب‌نگاشت مقياس شده است. در اين تحقيق، دو سازه بلند با سيستم مهار بازويي 40 و 60 طبقه كه بر اساس آيين‌نامه‌هاي ايران و ASCE طراحي‌شده‌اند. سپس با استفاده از نرم‌افزار Perform-3D تحليل ديناميكي فزاينده بر روي قاب‌هاي موردنظر كه تحت اثر هفت شتاب‌نگاشت زلزله قرار دارد، انجام گرفت. در اين تحقيق از شاخص شدت SV(T1,5%) و شاخص خسارت نسبت بيشينه تغيير مكان نسبي بين طبقه‌اي (θmax) براي ارزيابي نتايج عملكرد سازه‌هاي بلند نزديك گسل استفاده مي‌شود. نتايج بدست آمده از خلاصه‌سازي نتايج نشان داد كه با افزايش پريود، سازه در مقادير كمتري از شاخص خسارت به مرحله ناپايداري ديناميكي مي‌رسد.