تاثير فرهنگ بر معماري زمينه گرا در طراحي مجموعه تفريحي ساحلي در رودخانه كارون

The impact of culture on the field-oriented architecture in the design of coastal recreational complex on the Karun River

تفريح و تفرج در حاشيه رودخانه‌ها از قديم‌الايام يكي از تمايلات بشر بوده و هست. در سال‌هاي اخير ساكنين شهرها درنتيجه آگاهي از اهميت منابع زيست محيطي و نقش آب در توسعه فعاليت‌هاي تفريحي به استفاده مجدد از لبه‌هاي آب و رودخانه‌ها روي آورده­اند. ساكنين شهرها در نتيجه آگاهي از اهميت منابع زيست محيطي و نقش آب در توسعه فعاليت‌هاي تفريحي به استفاده از لبه‌هاي آب و رودخانه‌ها روي آورده­اند. گذر رودخانه از ميان يك كلان شهر ويژگي غني براي آن شهر محسوب مي‌شود و تقويت اين ويژگي طبيعي از طريق طراحي فضاي سبز و ايجاد پارك در ساحل رودخانه روحيه­ي‌ شهروندان را بالا مي‌برد و حس تعلق نسبت به محله و جامعه را در آنها ايجاد مي‌كنند. هدف از اين مطالعه تاثير فرهنگ بر معماري زمينه گرا و طراحي مجموعه تفريحي در ساحل رودخانه كارون مي‌باشد. در اين راستا، طراحي مجموعه تفريحي، فرهنگي در ساحل رودخانه كارون با رويكرد زمينه‌گرايي. لذا با توجه به تحقيق انجام شده هر سايتي مجموعه بي­مانندي از ويژگي­هاي فيزيكي، زيستي و فرهنگي را داراست و مي توان گفت كه هدف معماري زمينه‌گرا سازگاري بين ساختمان‌ها و محيط پيراموني آن­ها بوده است، كه به تدريج با محيط خود در هم آميخته ­اند.