مهارت‌هاي ارتباط صميمانه راهبرد موثر بر اضطراب بارداري مادران

زمينه و هدف: دوران بارداري به لحاظ انواع گوناگون چالش‌هاي مربوط به سلامت مادر و جنين، زمينه ساز نگراني ها و دلواپسي‌هايي است كه مي‌تواند به اضطراب در زنان باردار منجر شود درحاليكه تجارب پژوهشي مربوط به اين دوران اغلب مبتني بر برنامه‌هاي مراقبتي و درماني بوده، و از نقش آموزش و مشاوره روانشناختي خانواده در اين دوران غفلت گرديده است. لذا پژوهش حاضر با هدف ارائه برنامه آموزشي مراقبتي همراه با مداخله فعال مشاوران خانواده به شناسايي اثر برنامه مراقبتي مبتني بر مهارت‌هاي ارتباط صميمانه بر اضطراب مادران هنگام بارداري، پرداخته است. روش پژوهش:اين پژوهش به روش آزمايشي و بر پايه طرح نيمه ازمايشي پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه انجام پذيرفت. جامعه آماري اين پژوهش را تمامي مادران باردار شهر تهران تشكيل مي‌دادند كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس و هدفمند30 نفر از مراجعان داوطلب داراي ملاكهاي ورود كه در تابستان سال 1394به درمانگاه دكتر ميري مراجعه كرده بودند، انتخاب شده و در دو گروه آزمايشي و گواه بصورت تصادفي جايگزين شدند. ابزار گرداوري اطلاعات پرسشنامه اضطراب حالت–صفت اسپيلبرگر بود. به منظور اجراي پژوهش مطابق با طرح پژوهش ابتدا هر دو گروه (آزمايشي و گواه) در پيش‌آزمون اضطراب و رضايت زناشويي سنجيده شدند، سپس گروه آزمايشي طي 8 جلسه تحت آموزش برنامه مراقبتي مبتني بر مهارت‌هاي ارتباط صميمانه قرار گرفتند و گروه گواه، هيچگونه مداخله اي دريافت نكردند. بلافاصله بعد از اتمام مداخله آزمايشي براي گروه آزمايش، پس‌آزمون اضطراب و رضايت زناشويي براي هر دو گروه اجرا شد. تحليل داده ها در دو سطح توصيفي و استنباطي و طريق تحليل واريانس چند متغيره صورت گرفت. يافته ها كاهش معنادار اضطراب زنان گروه آزمايش نسبت به گروه گواه را نشان داده و نتايج حاكي از اثربخشي برنامه مراقبتي مبتني برآموزش مهارت‌هاي ارتباط صميمانه در كاهش اضطراب دوران بارداري در مادران بود.