بررسي تأثير‎ ‎نوع محيط كشت بر پرآوري گردو در كشت درون شيشه اي

گردو (‏Juglans regia‏) يكي از گياهان خانواده ‏Juglandaceae‏ مي باشد كه بسختي ريشه مي‌دهد. از اين رو تكثير ‏آن به روش جنسي و غير جنسي به سختي و تقريبا غير ممكن است. بنابراين علمي و منطقي‏‎ ‎ترين راه براي تكثير آن ‏استفاده از پيوند مي‌باشد كه به علت زمانبر بودن، امروزه از تكنيك كشت بافت نيز استفاده مي‌شود. در اين پژوهش پس از ‏گندزدايي، ريزنمونه‌ها در شرايط استريل در محيط كشت ‏DKW‏ و ‏MS‏ قرار گرفتند. نتايج بدست آمده بيانگر آن است ‏كه محيط ‏DKW‏ حاوي ‏BAP‏ با غلظت 1 ميلي‌گرم در ليتر بيشترين اثر را بر پرآوري و تعداد شاخه با ميانگين تعداد ‏‏3/3 شاخه براي هر ريزنمونه داشته است. براي توليد كالوس از محيط ‏MS‏ با غلظت‌هاي 3، 6 و 9 ميلي‌گرم در ليتر ‏BAP‏ ‏به همراه 4/0 ميلي‌گرم در ليتر ‏IBA‏ استفاده شد كه بيشترين ميزان كالوس‌زايي مربوط به 6 ميلي‌گرم در ليتر ‏BAP‏ ‏همراه با 4/0 ميلي‌گرم در ليتر ‏IBA‏ بود.‏