بررسي رابطه نقدشوندگي با بازده سهام در بورس اوراق بهادار تهران با تاكيد بر عمق بازار

Liquidity risk and stock return by emphasizing market depth in TSE

در اين پژوهش سعي بر آن شده است تا با استفاده از عامل عمق بازار، كه از جمله عوامل ريسك نقدشوندگي است، به جهت توضيح بهتر ريسك نقدشوندگي و بازده سرمايه گذاري استفاده شود. در واقع عمق بازار اشاره به تعداد سهامي دارد كه بايد مورد معامله قرار بگيرد تا قيمت آن سهم تغيير كند. هر چه سهامي داراي عمق كمتري باشد، ريسك نقدشوندگي بيشتري خواهد داشت و بالعكس. بر اساس پژوهش‌هايي كه تاكنون صورت گرفته است، با افزايش ريسك، انتظار كسب بازدهي بيشتر وجود دارد، برخي از پژوهش‌هايي كه در زمينه ريسك نقدشوندگي صورت گرفته است، تاييد كننده اين بيان است اما برخي ديگر، اين بيان را رد كرده‌اند. در طي اين پژوهش نشان داده خواهد شد كه بر خلاف انتظار، ريسك بالاتر الزاما به بازده اي بيشتر منجر نخواهد شد، بدين معني كه سهام‌هايي كه از عمق بيشتري بر خوردار هستند، هر چند ريسك كمتري دارند ولي از بازده اي بيشتري نسبت به سهام شركتهايي كه عمق كمتري دارند، برخوردار هستند.

In this study was attempted to show the relation between return and liquidity risk by using market depth. In fact, market depth refers to the number of share to be traded to change the price. if the share has less depth, the liquidity risk is high and vice versa. according to studies were done, the relation between liquidity risk and return is reverse but according to this study, when market depth and liquidity risk are gone up, return is gone down.