جايگاه اشتغال زنان در دوران پست مدرن

در دهه هاي اخير، شكل هاي جديدي از مديريت سازمان با ساختاري انعطاف پذير و مفهوم سيال، روندي رو به رشدي داشته اند كه در حال تغيير به چيزي است كه محققان آن را دوره پست مدرن مي نامند. تأثير پست‏مدرنيسم در حوزه نظريات مديريت در حدي است كه برخي محققان در تقسيم خود از نظريات مديريت، يك بخش را به نظريات پست‏مدرن اختصاص داده‏اند. نفي رسميت، و قانون‏محوري در امور سازماني، استفاده از استعاره‏هاي متنوع و نرم براي سازمان، تنوع ساختارهاي سازماني، و توجه به گروه‏هاي خاص از جمله زنان، ويژگي‏هاي نظريات پست‏مدرن مديريت است. در اين بين زنان به عنوان نيمي از سرماية انساني، نه تنها موضوع و هدف توسعه هستند، بلكه عامل مؤثري در پيشبرد اهداف توسعه محسوب مي شوند. بنابراين، لازم است زمينه هاي مشاركت بيشتر آنان در دوران پست مدرن نيز فراهم گردد. در اين ميان، بحث اساسي دستيابي مشهود زنان در سا لهاي اخير به ابزارهايي است كه آنان را به تدريج مهياي دست يابي به جايگاه ويژه مي كند در اين گذر جايگاه زنان در ارتباط با مقوله هاي حاكم در دوران پست مدرن مورد بررسي قرار گيرد.