رابطه ي خودكنترلي با گرايش به جرم (مورد مطالعه: جوانان شهر دره شهر)

چكيده هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط خودكنترلي با گرايش به جرم جوانان شهر دره شهر است. روش پژوهش، پيمايشي و ابزار آن پرسش نامه است. جامعه ي آماري اين پژوهش شامل جوانان 18 تا 29 سال شهر دره شهر مي باشد كه در اين مطالعه از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده شده است و حجم نمونه نيز با استفاده از فرمول كوكران، 376 نفر در نظر گرفته شده است. داده هاي آماري با استفاده از نرم افزار آماري spss و روش همبستگي پيرسون مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه بين خودكنترلي و گرايش به جرم در بين جوانان رابطه ي معكوس و معناداري وجود دارد و در سطح تحليل رگرسيوني تأثير 28 درصدي تبيين متغير وابسته بر اساس متغيرهاي مستقل را نشان مي دهد. در نهايت، نتيجه مي گيريم بايد براي كاهش گرايش به جرم جوانان و براي ارتقاي خودكنترلي آن ها بخصوص در زمينه ي متغير خطر پذيري، تلاش مضاعفي به عمل آيد.