بررسي مقايسه اي تجري و جرايم ناتمام

Comparative study of rebellious and unfinished crimes

اين مقاله به بررسي و مقايسه تجري و مصاديق جزايي آن پرداخته و ضمن بيان مفاهيم مرتبط با اين مباحث، رابطه اين دو مقوله را مورد بررسي قرار مي‌دهد، درباره حكم تجري سه نظريه وجود دارد، يكي قول به تحريم نظر آخوند خراساني است كه معتقد است نفس جرات بر مولي حرام و مستحق مجازات است دوم، قول به عدم تحريم نظر شيخ انصاري است كه عقيده دارد فقط قبح فاعلي دارد سوم، قول به تفصيل، نظر صاحب فصول است. مهم‌ترين مصاديق متجري در مقررات حقوقي، مرتكبان جرائم ناقص مانند شروع به جرم، جرم عقيم و جرم محال هستند. از آنجا كه معيار جرم‌شناسي در واكنش عليه مجرمان، ميزان خطرناكي آنان است كه ناظر به آينده بوده و به ميزان خسارت وارد شده در گذشته توجه چنداني ندارد لذا خطر چنين افرادي را بيش از مرتكبان جرائم تام مي‌داند؛ زيرا اين‌گونه افراد در تحقق نيت مجرمانه خود موفق نبوده حال آنكه سوء سريرت وجرأت خود بر ارتكاب جرم را به منصه ظهور رسانده‌اند. با توجه به اينكه قانون‌گذار ايران در قوانين فعلي، واكنش عليه انواع متجري را نپذيرفته، لذا اين تحقيق با الهام از ديدگاه فقها و اصوليين و بررسي قوانين موضوعه ايران، در صدد است ضرورت واكنش مقتضي عليه متجريان داراي حالت خطرناك را اثبات نمايد.

Nothing