درمان هاي موج سوم روانشناسي باليني

پژوهش حاضر كه از نوع پژوهش هاي مروري است به بررسي روند تحول روند درماني هاي موج سوم با تاكيد بر طرحواره درماني ميپردازد. روند درماني هاي موج سوم اصول نشات گرفته از روند درماني هاي شناختي-رفتاري هستند كه موج اول آن با نظريه رفتارگرايي كلاسيك و درمان هاي مبتني بر مطالعات آزمايشگاهي رفتار و يادگيري ايجاد شد، موج دوم نيز بر فرايندهاي شناختي و نقش فرايندهاي شناختي در پديدآيي و درمان اختلالات روانشناختي تاكيد دارند و از تركيب اين دو موج مجموع هاي از درمان ها تحت عنوان درمان هاي شناختي – رفتاري ايجاد شده اند. موج سوم نيز، با تلفيق سنت هاي معنوي شرقي، از جمله فنون مراقبه، تفكر نظارهاي با رفتاردرماني- شناختي سنتي است كه از اين تلفيق به عنوان موج سوم روند درماني ياد ميشود. طرحواره درماني هم به عنوان يكي از درمان هاي موج سوم توسط جفري يانگ به عنوان يك مدل درماني مطرح شد كه بيشتر براي درمان اختلالات شخصيت و ساير اختلالات مزمني كه نسبت به درمان رفتاري- شناختي كلاسيك مقاومت نشان مي دهند، به كار ميرود.