نماز در اديان الهي

نماز گونهاي نيايش و عملي عبادي براي برقراري ارتباط مستقيم و صعودي ميان انسان با خداوند است كه جزء اركان اساسي دين به شمار ميآيد و ميان همه اديان الهي مشترك است . اين پژوهش با تتبع در متون مكتوب اديان و به روش كتابخانهاي، به بررسي تطبيقي جايگاه نماز در اديان الهي ميپردازد و اشتراكات و تمايزات آن را مورد بررسي قرار ميگيرد . اين نوشتار با مد نظر قرار دادن دلالتهاي باطني و فلسفه وجودي اين فريضه در اديان الهي، عمدتا به شرح و توصيف صورت تشريعي نماز در اديان زردشت، يهوديت و مسحيت ميپردازد و بنا به اقتضاي موضوع، كمتر متعرض وجوه باطني و عرفاني اين فريضه متعالي مي ن بدا ً ا آنچه نهايتا ّ شود ام ميپردازد اين است كه در اسلام، علاوه بر عطف توجه به شرايط و ضوابط اداي فرايض از جمله نماز، صورت باطني و غيبيه و لوازم اقامه حقيقي آنها نيز مد نظر قرار ميگيرد