گشتالت در معماري برج هاي ايراني

گشتالت، يعني ماده بي فرمي را بر اساس منطقي اصولي و به وسيله ساختاري با قاعده به صورت يكپارچه درآوردن. اين روند يك عمل خلاقانه است كه در آن با تركيب مختلف عناصر گشتالت مانند فرم، رنگ، رويه و جنس، واحدهاي نو به وجود مي آيد طبق نظريه گشتالت ما دنيا را در كل‌هاي معني‌دار تجربه مي‌كنيم و محرك‌هاي جداگانه را نمي‌بينيم و كلا هرآنچه مي‌بينيم محرك‌هاي تركيب يافته در سازمان‌ها (گشتالت‌ها)يي است كه براي ما معني دارند.كل چيزي بيش از اجزاي آن است و اين اصل است كه در تمام پژوهش ها و قانونها تعريف شده و توسط صاحب نظران مورد تاكيد قرار گرفته است. ادراك ها فراتر از عناصر حسي و داده هاي فيزيكي اوليه كه دستگاه هاي حسي دنبال مي كنند مي باشند و استفاده از آن در جهت به وجود آوردن فرمهايي است با شكلهايي قابل قبول و قابل شناخت به طوري كه ارتباط كلي آن با بخشهاي ديگر به طور آشكار بر قرار است. مفاهيم معماري منظر را مورد بررسي قرار مي‌دهيم و سپس ظرفيتهاي آن در تحليل برج هاي ايراني را مورد مطالعه قرار خواهيم داد. چيستي نظرية گشتالت، مفاهيم آن و معيارهاي حاصل از اين مفاهيم در تحليل برج هاي تاريخي پرسشهاي اصلي اين مقاله هستند. براي پاسخگويي به پرسشها در حوزة نظري، روش تحقيق استدلال منطقي و بررسي نمونة موردي به كار گرفته شده است.