مدلسازي و بهينه سازي يك مساله مسيريابي دو رده اي در يك سيستم يكپارچه استفاده اشتراكي از خودرو و تخصيص پاركينگ

ترافيك يكي از دغدغه هاي مردم در زندگي شهري است. استفاده از خودرو هاي تك سرنشين، مسيريابي نامناسب و جستجو براي پيداكردن جاي پارك خودرو از عوامل تاثير گذار بر افزايش حجم ترافيك هستند كه منجر به افزايش هزينه هاي فردي و اجتماعي مي شوند. استفاده از سرويس هاي هم پيمايي و تامين فضاي كافي پاركينگ از راه حل هاي موثر در كاهش حجم ترافيك هستند. در اين مقاله، يك سيستم يكپارچه براي مساله مسيريابي دو رده اي و استفاده اشتراكي از خودرو ها دركنار تخصيص پاركينگ ها ارايه مي شود. اهداف مساله، افزايش حداكثري مسافران براي استفاده از سرويس هم پيمايي و كاهش عدم مطلوبيت مسافران و رانندگان بدليل معطلي استفاده از اين سرويس هستند. مدل براساس برنامه ريزي رياضي عددصحيح مختلط فرمول نويسي مي شود. بمنظور اعتبارسنجي مدل-سازي، فرمول نويسي و حل مساله از آخرين نسخه بهبوديافته ي روش محدوديت اپسيلون كه يك روش كارا براي حل مسايل چندهدفه عددصحيح است، استفاده -مي شود. نتايج مناسب بودن مدل و فرمول نويسي آن را تاييد مي كنند.