رويكردي داده بنياد بر عوامل بازدارنده¬ي فرا روي فعاليت دهياران شهرستان ميرجاوه (تحليل كيفي با نرم افزار Nvivo10)

مديريت روستايي فرآيند سازماندهي و هدايت جامعه و محيط روستايي از طريق شكل¬دهي به سازمان¬ها و نهادها¬ست. سازمان¬ها و نهاد¬ها، ابزارهاي تأمين هدف¬هاي جامعه روستايي به شمار مي¬آيد كه با تشكيل دهياري¬ها، مديريتي نوين در عرصه روستايي و فضاي اجرايي روستاهاي كشور پديد آمد، ليكن اين نهاد نوين روستايي در راه فعاليت¬هاي خود با چالش¬ها و موانع فراواني مواجه است. بنابراين، هدف پژوهش حاضر، شناسايي و تحليل عوامل بازدارنده¬ي پيش¬روي فعاليت دهياران شهرستان ميرجاوه بود. اين پژوهش در قالب روش كيفي تدوين شده است و از نظر هدف كاربردي با رويكرد نظريه داده بنياد است. جامعه آماري پژوهش حاضر دهياران سه بخش مركزي، لاديز و ريگ ملك از شهرستان ميرجاوه بودند كه با روش نمونه¬گيري هدفمند با فن نمونه¬گيري معياري10نفر از آنان انتخاب و پس از انجام بيش از 12ساعت مصاحبه عميق، اشباع تئوريك حاصل و مصاحبه¬ها پياده¬سازي شدند. با استناد به نتايج تحليل در محيط Nvivo10، موانع پيش¬روي فعاليت دهياران در شهرستان ميرجاوه در نُه طبقه مرتبط با اولويت¬بندي سازماني، مردمي، ديدگاه بالا به پايين در روند اجراي پروژه¬ها، مالي، محيطي، ساختاري، اختلالات شوراها، تامين شغلي و خلاء قانوني جاي گرفتند. طبق نتايج مطالعه حاضركه با استفاده از رويكرد داده بنياد به¬دست آمده عوامل زمينه¬اي توفيق اين نهاد مردم محور شناسايي شد تا راهكاري براي اثربخش بودن فعاليت¬¬هاي دهياران باشد. در اين راستا، پيشنهاد مي¬گردد كه از سوي دفتر امور دهياري¬هاي استان جلساتي توجيهي را باحضور مديران سازمان¬هاي ذيربط به منظور تشريح وظائف و زمينه همكاري سازمان¬ها با دهياران برگزار نمايد. همچنين با صدور كارت شناسايي معتبر براي دهياران هويت¬شان را رسمي¬تر معرفي نمايد.