تأثير مؤلفه‌هاي هوش هيجاني بر ميزان ريسك‌پذيري دانشجويان كشاورزي و منابع طبيعي (مورد مطالعه: دانشگاه زابل)

هدف اين پژوهش، بررسي تأثير مؤلفه‌هاي هوش هيجاني بر ميزان ريسك‌پذيري دانشجويان كشاورزي و منابع طبيعي بود. جامعه آماري تحقيق، دانشجويان كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه زابل در سال تحصيلي 92 - 93، بودند (2500 = N). نمونه آماري با استفاده از فرمول كوكران، 184 نفر تعيين شد. نمونه‌ي مورد نظر با روش نمونه‌گيري تصادفي تعيين شد. ابزار گردآوري داده‏ها، پرسشنامه‏اي مشتمل بر سه بخش بود. بخش نخست، ويژگي‌هاي فردي دانشجويان؛ بخش دوم، پرسشنامه استاندارد هوش هيجاني ونگ و لاو (2002)، بخش سوم نيز ميزان ريسك‌پذيري را اندازه‌گيري مي‌كرد. رواي ي پرسشنامه بر پايه نظر شماري از اعضاي هيئت‌علمي ترويج و آموزش كشاورزي و صاحب‌نظران مربوط تأييد شد و براي تعيين پايايي بخش‌هاي مختلف، از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد (73/0-85/0=α ). داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSSwin21 تجزيه و تحليل شدند. نتايج يافته‏ها نشان دادند كه دانشجويان مورد مطالعه از نظر ميزان ريسك‌پذيري نسبتاً مطلوب مي‌باشند. همچنين نتايج يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه هوش هيجاني و همه مؤلفه‌هاي آن با ميزان ريسك‌پذيري دانشجويان رابطه‏ي مستقيم دارند. همچنين تحليل رگرسيون چند متغيره نشان داد كه مولفه‏ي خود ارزيابي ادراكي قادر است 5/11 درصد از تغييرات ميزان ريسك‌پذيري دانشجويان را تبيين نمايند.