حكمراني خوب روستايي: الگويي مناسب براي رسيدن به مديريت پايدار روستايي

تجربه نشان داده است اعمال راهبرد از بالا به پايين در فرآيند مديريت روستايي متمركز منجر به شكست برنامه¬هاي توسعه در نواحي روستايي مي¬شود. بنابراين رويكرد مديريت مبتني بر جوامع محلي به عنوان مديريت روستايي غير متمركز مي¬تواند نارسايي¬ها و كاستي¬هاي مديريت روستايي متمركز را برطرف نمايد. در واقع ساختار مديريتي مبتني بر جامعه محلي، با همكاري بخش دولتي و غيردولتي و با مشاركت جامعه محلي، فرايند توسعه پايدار روستايي را مديريت مي¬كند. در اين مقاله كه به روش مروري تهيه گرديده، تلاش شده تا حكمراني خوب روستايي را به عنوان الگويي مناسب براي رسيدن به فرآيند مديريت پايدار روستايي مطرح كند. بررسي¬ها در پژوهش حاضر نشان مي¬دهد كه حكمراني خوب روستايي با مفاهيمي همچون دموكراسي و حقوق بشر، و شاخص¬هاي پاسخگويي، مشاركت¬مردمي و حاكميت قانون، كارايي و اثربخشي، شفافيت، مشروعيت، اجتماع گرايي، عدالت و برابري و مسئوليت-پذيري چارچوبي به دست مي¬دهد كه همه اهداف و ارزشها در يكجا جمع شوند و اهداف توسعه انساني اعم از توسعه اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي با محوريت مردم روستايي، مديريت و اداره شود. همچنين پيش نياز افزايش مشاركت روستاييان به عنوان پايه و اساس تشكيل نهادها و سازمان¬هاي مردم نهاد در حوزه جامعه مدني و يكي از صول اساسي الگوي حكمراني خوب روستايي در فرآيند مديريت روستايي، وجود رويكردي سيستمي و يكپارچه همراه با نگرش توسعه پايدار است كه از آن به عنوان مديريت پايدار روستايي ياد مي¬گردد.