بررسي تنوع ژنتيكي ازگيل (Eriobotrya japonica (Thunb.) Lindl.) با استفاده از صفات مورفولوژيكي

ارزيابي تنوع ژنتيكي به عنوان پايه برنامه‌هاي اصلاحي و به منظور حفاظت از ذخاير ژنتيكي از اهميت بسزايي برخوردار مي‌باشد. 20 ژنوتيپ ازگيل از شهرهاي قائمشهر، بابل، ساري و جويبار از استان مازندران انتخاب و 10 صفت مورفولوژيكي با انتخاب 3 دسته (به منزله 3 تكرار) 5 تايي ميوه (به منزله نمونه) از هر ژنوتيپ اندازه‌گيري شد. مقايسه ميانگين صفات نشان داد ژنوتيپ شماره 18 جويبار بيشترين وزن ميوه (03/24 گرم) و قطر ميوه (68/34 ميلي‌متر) را به خود اختصاص داد. براي صفات طول ميوه، ژنوتيپ‌هاي 18 جويبار (60/34 ميلي‌متر) و 3 قائمشهر (97/32) و ضخامت گوشت ميوه، ژنوتيپ 14 ساري (46/8 ميلي‌متر) بالاترين مقدار را نشان دادند. كمترين تعداد هسته ميوه (4/1 عدد) متعلق به ژنوتيپ 14 ساري بود. تجزيه خوشه‌اي به روش حداقل واريانس وارد ژنوتيپ‌ها را در چهار گروه طبقه بندي نمود، بطوريكه گروه چهارم شامل ژنوتيپ‌هاي 3، 4، 18 و 14 با داشتن صفات مطلوب ذكر شده بهترين گروه شناخته شد لذا در برنامه¬هاي اصلاحي با هدف بهبود كيفيت ميوه مي‌توان از ژنوتيپ‌هاي اين گروه استفاده نمود.