ارزيابي ارقام تجاري كنجد تحت شرايط تنش خشكي و ميكوريزا

جهت بررسي اثرات دو گونه قارچ ميكوريزا بر عملكرد، تغييرات وزني اندام هاي رويشي و شاخص هاي تحمل به خشكي هشت رقم كنجد در سطوح مختلف تنش خشكي آزمايشي به صورت فاكتوريل- اسپليت پلات با 3 تكرار در در مزرعه تحقيقاتي ايستگاه ساعتلوي اروميه در سال زراعي 1394 و 1395 اجرا گرديد. فاكتور اصلي شامل آبياري نرمال: آبياري بعد از 70 ميليمتر، تنش ملايم: آبياري بعد از 90 ميليمتر و تنش شديد: آبياري بعد از 110 ميليمتر تبخير، فاكتور فرعي شامل عدم تلقيح و تلقيح با دو گونه قارچ ميكوريزاي Glomus mosseae، Glomus intraradices و فاكتور فرعي فرعي شامل هشت رقم تجاري كنجد (ناز تك شاخه، ناز چند شاخه، دشتستان 5، دشتستان 2، داراب 2، داراب 14، هليل و پال) بود. نتايج تجزيه مركب دو سال نشان داد تاثير آبياري، ميكوريزا و رقم بر صفات مورد مطالعه معني دار بود. تنش شديد خشكي عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك تر را به ترتيب به ميزان 64 و 50 درصد كاهش داد. استفاده از دو گونه ميكوريزا نسبت به حالت عدم استفاده از قارچ باعث بهبود عملكرد دانه و وزن اندام هاي رويشي ارقام كنجد شد. با توجه به نتايج اين تحقيق، جهت بهبود عملكرد دانه استفاده از قارچ هاي ميكوريزا به خصوص گونه G.mosseae توصيه مي گردد.